میزان مجاز استفاده از فضای مجازی و تلویزیون برای کودکان
زمان مطالعه: 4 دقیقه
صحبتهای سرکار خانم دکتر زهرا امیرآتشانی در برنامه صوتی از رادیو ایران.
پرسش مجری: خانم دکتر فرزندانمان چه قدر میتوانند از تلویزیون و فضای مجازی استفاده کنند؟
پاسخ دکتر امیرآتشانی: سن و فرهنگ خانواده تاثیرگذار است. بین ۲۰ ماهگی و ۵ سالگی تمام کودکان به سمت تلویزیون و فضای مجازی میایند و ناخودآگاه اگر موبایل دست والدین باشد تمایل دارند که با آن بازی کنند و وقتی که تلویزیون روشن باشد تمایل دارند به دیدن تلویزیون.
اما تا ۲ سالگی قادر به دنبال کردن داستان و تصاویر نیستند. زیر ۲ سال ممنوع هست دیدن فضای مجازی، از ۲ سال تا ۳ سال کودکان جذب این فضا میشوند و مزیتی که دارد این است که تخیل کودکان افزایش پیدا میکند.
استفاده زیاد از فضای مجازی اصلا خوب نیست ولی استفادهی محدود از آن میتواند باعث افزایش تخیل کودک شود.
کلا تلویزیون و فضای مجازی برای آنها تاثیرگذار است؛ ولی تاثیر آن یکسان نیست.
سن و متغیرهای شخصیت خیلی میتواند تاثیرگذار باشد. در رشد هر کودکی به رشد فیزیکی، اجتماعی، شناختی و هیجانی توجه داریم. گاهی دیدن تلویزیون مشکلات فیزیکی برای کودکمان دارد.
بعضی وقتها تصاویری که در تلویزیون میبینند ممکن است به رشد شناختی ومغز کودک تاثیر نفی بگذارد.
در سن ۳ تا ۴ سالگی کودکان به دنبال داستان طولانی میروند، برای آنها نوع نقش ها مهم است و نوع حرکات آنها بین ۴ تا ۵ سالگی کنجکاوی کودکان خیلی افزایش پیدا میکند و در حال شناخت بهتر فضای بزرگسالان هستند. از این سن میتوان دقیق دیدن را در کودک مشاهده کرد.
ترجیح ما این است که هیچ کودک و نوجوانی بیشتر از بیست دقیقه به تماشای یک فعالیت نپردازد. یا اگر نشست بلند شود یک فعالیتی انجام دهد و در یک وضعیت ننشینند.
سرفصلهای این مقاله
در حوزهی شناختی روی تمرکز، حافظه و دقت و تمرکز تاثیر میگذارد.
ممکن است تمرکز کودک را از بین ببرد، ولی بعضی از بازیهایی که در فضای مجازی انجام میدهند، میتواند در ایجاد تمرکز موثر باشد.
در رشد هیجانی کودک، بازخورد نسبت به هیجانات چیزهایی هست که ما باید به آن توجه داشته باشیم.
در رشد هیجانی وقتی که فرزندمان در فضای مجازی دارد چیزی را میبیند، امکان اینکه آن را یاد بگیرد خیلی زیاد است.
فرزند ما قبل از ۶ سالگی تلویزیون را مثل یک فرد میبینند؛ مثل اینکه یک فرد دیگری هم در خانه هست. بعد از ۶ سالگی کودک این استقلال فردی را در خود ایجاد میکند که تلویزیون را بتواند خاموش کند و مدل برنامهای که دوست دارد را نگاه کند.
ما باید نظارت دقیقی بر حوزهی استفاده از فضای مجازی داشته باشیم و در کنار آن رابطهی عاطفی خوبی با فرزندمان داشته باشیم. ما یک خانوادهی مقتدر و عالی را تشکیل میدهیم.
نکتهای که وجود دارد ما به فرزندمان میگوییم که این کار را انجام نده ولی فعالیت جایگزینی برای آن نداریم.
در اضطراب امتحان بیشترین مشکل والدین هستند و فشاری که والدین وارد میکنند.
دلیل اصلی وابستگی کودک به والدین، اضطراب مادر هست و وقتی که اضطراب خود را کاهش بدهند وابستگی کودک هم کم میشود.
واکنش نشان دادن به تلویزیون و فضای مجازی به چند صورت است:
- عاطفی
بیانی
حرکتی - کودکان ۲ و ۳ ساله واکنش حرکتی دارند. دوست دارند کاری که آن فرد انجام میدهد را تقلید کنند و انجام دهند.
از ۴ سال تا ۶ سال معمولاً واکنش بیانی است و در مورد آن کارتون زیاد صحبت میکنند، عاطفی یعنی غمگین میشوند و با آن فیلم ممکن است گریه کنند، بخندند و شاد باشند.
دیدگاهتان را بنویسید