روشهای آرام کردن بچه نق نقو زیر یک سال

زمان مطالعه: 2 دقیقه
بچهها وقتی سرحال و هوشیارند، همنشینان باصفایی محسوب میشوند. اما وقتی ناراحتاند و نق میزنند و گریه میکنند، ممکن است حتی بردبارترین مادران را نیز عصبانی کنند.
بسیاری از مردم فکر میکنند کودک وقتی گریه میکند که گرسنه باشد. یا خودش را خیس کرده باشد و یا جایی از بدنش درد کند.
آنها فکر میکنند اگر مدتی از شیر خوردنش گذشته باشد، شیردادن موثرترین کار برای آرام کردن اوست.

اما واقعیت این است که اغلب حتی با گذاشتن پستانک خالی در دهان کودک حتی وقتی ناراحتی او از تجربه دردناکی مانند مایه کوبی ناشی شده است، نیز می توان او را آرام کرد. البته، اگر کودک به راستی گرسنه باشد، اثر آرام بخشی آن کوتاه مدت خواهد بود.
شماری از پژوهشگران دریافتهاند که تکان دادن، زمزمه کردن و دیگر محرکهای موزون و مکرر ممکن است شیرخوار بیقرار را آرام کند.
قنداق کردن (پیچیدن کودک در پتو و پارچهای گرم و نرم) نیز آرامش بخش است. زیرا قنداق کردن باعث به وجود آمدن احساس بساوشی (لمسی) پیوسته در سرتاسر بدن کودک میشود.
شاید دستگاه عصبی نوزاد طوری برنامه ریزی شده که به محرکهای نرم و موزون حساس است. زیرا بررسیها نشان دادهاند که تکان دادن، قنداق کردن و صداهای موزون و مکرر در کم کردن فعالیت ماهیچهها، ضربان قلب و تنفس کودک موثر است.
سرفصلهای این مقاله
- روش دیگر برای آرام کردن گریه کودکان، بلند کردن آنهاست.
- عدهای از نوزادان خیلی سریع تحریک میشدند و با هیچ یک از این شیوهها آرام نمیشدند.
- کتابهای انتشارات فرزام برای پرورش فرزندانی توانمند:
- فرزند بادقت من: راهنمای والدین و مربیان (نسخه چاپی)
- راهکارهای ایجاد تفکر منطقی در کودک (نسخه pdf)
- باهوش خوشرو (نسخه pdf)
- باهوش خوشاخلاق (نسخه چاپی)
روش دیگر برای آرام کردن گریه کودکان، بلند کردن آنهاست.
محرک نرم و موزون ممکن است کودکان را به خواب فرو برد. در حالی که بلند کردن آنها احتمالاً اثر معکوس دارد، مخصوصاً اگر مادر، آنها را روی دوش خود (که چشم انداز بسیار خوبی برای کودک فراهم میکند) بگذارند، کودک هوشیارتر میشود .
آنی لیس کورنر بر این باور است که پدران و مادرانی که کودکان شیرخوار را با بلند کردن آرام میکنند. احتمالاً کار خوبی انجام میدهند. زیرا با این روش اجازه کاوش دیداری به کودکان میدهند و به آنها کمک میکنند تا درباره محیط بیشتر بیاموزند.
کودکان شیرخوار همان گونه که از نظر مزاج، الگوی خوابیدن و چرخههای (حالتها) روزانه متفاوتاند از نظر توانایی آرام گرفتن نیز یکسان نیستند.
پژوهشگران طی مطالعهای با زدن ضربهی آهستهایی بر کف پای نوزادان گرسنه، آنها را بیشتر تحریک کردند. آنگاه کوشیدند تا با پخش آهنگهای ملایم، تکان دادن گهواره، قرار دادن پستانک شیرین در دهان نوزادان یا فرو بردن پاهای آنها در آب گرم، آنها را آرام کنند.

عدهای از نوزادان خیلی سریع تحریک میشدند و با هیچ یک از این شیوهها آرام نمیشدند.
بعضی دیگر فقط کمی تحریک میشدند و به کمک یکی (یا همه) فنون آرام سازی نیز آرام میشدند. از آنجایی که این نوزادان هنوز زیاد (مهر مادری) شامل حالشان نشده بود، میتوان گفت تفاوتهای واکنشهای آنها به محرک، احتمالاً فطری بوده است.
والدینی که نوزادانشان به آسانی آرام نمیشود، ممکن است احساس اضطراب، زودرنجی یا بیکفایتی محض کنند. واکنشهایی که ممکن است به تضعیف رابطه کودک-والدین منجر شود.
به این دلیل، پدران و مادران کودکان حساس ناگزیرند که پیش فرضهای خود را درباره کودک عادی یا (کامل) کنار بگذارند و چگونگی سازش با ویژگیهای کودک خود را یاد بگیرند.
مرکز پرورش ذهن فرزام میتواند با کمک مشاورههای فرزندپروری به شما کمک کند که حال بهتری داشته باشید.
دیدگاهتان را بنویسید