اوتیسم مرتبط با آلودگی هوا: پدر و مادرها چه کارهایی باید انجام دهند ؟

قرار گرفتن در معرض آلودگی هوای شدید می تواند امکان مبتلا شدن کودک به اوتیسم را دو برابر کند، مطالعات امروز از دانشکده بهداشت عمومی هاروارد می گوید ،نوزادان پسر در معرض خطر بیشتری هستند. محققان اطلاعات را از 325 زن (همه پرستار بودند) از سراسر کشور که یک کودک مبتلا به اوتیسم داشته اند و 22000 نفر که کودکان سالم داشته اند مورد بررسی قرار داده اند .سپس آنها یافته ها را با اطلاعات گرفته شده از ایالات متحده آمریکا همسان قرار دادند تا زنانی را که در زمان بارداری در معرض آلودگی هوا بودند را مورد بررسی قرار دهند. در حالی که مطالعات دیگر ارتباط بین اوتیسم و آلودگی هوا را بیان کرده بود اما این اولین مطالعه برای ارائه یک بررسی در مورد سراسر کشور است .

با افزایش تعداد کودکان مبتلا به اختلالات رشدی – در هر 50 کودک یک نفر دارای اوتیسم است با توجه به مراکز کنترل بیماری و افزایش گروهایی که در مورد بیماری اوتیسم صحبت می کنند پول بیشتری صرف تحقیقات در این مورد می شود.ژنتیک نشان داده که در این بیماری نقش موثری دارد.خطر داشتن فرزند مبتلا به اوتیسم با سن پدر بالا می رود و همچنین در یک مطالعه نشان داده شده که با بالا رفتن سن مادر این خطر کودک راتهدید می کند.در همین حال ،در این تحقیق نیز کشف شده است که خواهر و برادر از اوتیسم در معرض خطر بیشتری برای اختلال هستند.

این مطالعات می تواند نگرانی برای هر کسی که اولین فرزند خود را دارد افزایش دهد . هنوز پاسخ های زیادی در مورد چگونگی جلوگیری از اختلالات رشد در دوران بارداری پیدا نشده است .به غیر از داشتن یک کودک بزرگتر و از دست دادن ویتامین های دوران بارداری ،در یک مطالعه نشان داده شده که خطر داشتن کودک مبتلا به اوتیسم را کاهش می دهد .یک مداخله که می تواند مادر را در دوران بارداری از آلودگی محفاظت کند هنوز در حال تحقیق و بررسی است .در حالی که یک تحقیق اخیرا در مجله مغزو اعصاب منتشر شد نشان داد که یک ژن مرتبط به طیف اوتیسم را می تواند در موش های دستکاری شده باشد ،کارشناسان می گویند ژن درمانی مخصوص انسان است که آن هم سالها بعد امکان پذیر می باشد.

برای آنهایی که کودکان اوتیسم دارند، آخرین مطالعه ممکن است به عنوان یک از قطعه های پازل اوتیسم ارائه شود.مایکل ملونی ،مدیر اجرایی سازمان غیر انتفاعی برای تحقیقات اوتیسم ، در بیانیه ای گفت به جای اینکه پدر و مادر به طور طبیعی بخواهند بدانند که چه چیزی باعث اوتیسم شده است به دنبال راهی باشند که به کودک خود کمک کنند.ما خوشبختانه در زمانی زندگی می کنیم که منابع مختلفی در مورد کودکان اوتیسم وجود دارد و دیگر نیاز های خاص ازجمله مدارس تخصصی تا فوق برنامه های مختلف.

برای آن دسته از ما که بچه های معلولی دارند ،داشتن یک کودک با نیاز های ویژه به معنی یک سرنوشت وحشتناک نیست برای بسیاری از ما فقط یک تقابل است .ما همان قدر کودکانمان را دوست داریم که مادران دیگر کودکانشان را دوست دارند.ما فکر می کنیم که آنها به اندازه کودکان دیگر زیبا و قابل ستایش هستند.وقتی که به آنها نگاه می کنیم ، بچه هایی که معیوب هستند را نمی بینیم ما بچه های بسیار جذابی می بینیم که در بسیاری از راه ها الهام بخش ما هستند که ما قبل از آن هرگز تصورش را هم نمی کردیم .