خطر تماشای تلویزیون را برای کودکان زیر دو سال جدی بگیرید

امروزه بیشتر نوزادان و کودکان نوپا در مقابل تلویزیون ، رایانه یا بازی های آموزشی خود آموز الکترونیکی و تلفن همراه قرار می گیرند و در برخی موارد در استفاده از این فناوری ها رشد نیز نشان می دهند. این واقعیت در حالی است که تحقیقات جدید آکادمی آمریکایی اطفال نشانگر این است که استفاده و تماشای این لوازم برای کودکان زیر دو سال بسیار مضر می باشد.

زمانی که کودک به تماشای صفحه این لوازم اختصاص می دهد عملاً حرکت و فعالیت دیگری انجام نمی دهد و فرصت را برای بازی های اثر بخش برای شناسایی محیط اطراف و ارتباط با دیگران را در فضای واقعی از دست می دهد.

درگذشته نتایج پژوهش ها در این زمینه، نگاه سهل گیرانه تری به این مسئله داشت. برای مثال در سال 1999 بیان شده بود که نباید برای پر نمودن وقت کودکان آن ها را جلوی تلویزیون قرار دهیم تا سرگرم شوند و حتماً باید زمان تماشای تلویزیون محدود بوده و فقط کودکان برنامه کودک را ببینند. البته از طرفی تحقیقات حاکی از این می باشد که ترک تلویزیون به عنوان پس زمینه سروصدا در خانه برای بسیاری از خانواده ها امکان پذیر نیست . در این خانواده ها هم کودکان و هم بزرگسالان با این مشکل مواجه می باشند و به تلویزیون اعتیاد دارند. به عبارت دیگر اصلا نیازی نیست که کسی جلوی تلویزیون نشسته باشد و یا برنامه ها را ببیند ، تلویزیون خانه از زمانی که افراد بیدار می شوند تا هنگام خواب روشن است.

با توجه به مطالب فوق عمل نمودن به نتایج پژوهش های جدید(سال 2011) برای بیشتر پدران و مادران بسیار مشکل می باشد. البته برخی نیز بر این باورند که این تکنولوژی ها جنبه آموزشی برای کودکان دارد. تبلیغات نیز داستانی است که نمی توان تاثیر آن را نادیده گرفت. مثلاً صفحه نمایش هایی که برای کودکان مضر نیست، نرم افزارهای مختص کودکان و....

بحث ما در این مقاله ضرر تماشای تلویزیون و کامپیوتر و صفحه های تلفن همراه  برای کودکان زیر دو سال می باشد. که متاسفانه باور آن و عمل نمودن به آن با توجه به مطالبی که ذکر شد بسیار مشکل می باشد. پژوهش ها حاکی از این است که کودکی که درقرن بیست و یکم در سیاره زمین متولد می شود در طول روز با بیش از ده صفحه نمایش اعم از تلویزیون، کامپیوتر، آیپاد ، اسباب بازی های الکترونیکی و گوشی های همراه هوشمند  مواجه می شود و این مسئله در یادگیری وی تاثیر زیادی دارد. کودک زیر دو سال، آموزش و شناختش از محیط و افراد باید به صورت فعل و انفعالات واقعی با مردم و لوازم صورت پذیرد، در حالی که با تکنولوژی های فوق الذکر تعامل وی با محیط در فضای مجازی خواهد بود که به درک وی از محیط اطرافش لطمه وارد می سازد.  

کلام آخر این است که اگر جزء والدینی هستید که نمی توانید محیط مجازی را برای فرزند زیر دو سال خود محدود و یا محو سازید و تلویزیون جزء لاینفک زندگی شما در طی تمام ساعتی که در منزل هستید می باشد، منتظر جامعه ای باشید که کودکان امروز ما بزرگسالان آن خواهند بود، در حالی که درک عمیقی از زندگی واقعی، عشق، امید،  درد و...  ندارند.

 امیدوارم این هشدار را جدی بگیرید.

دکتر زهرا امیرآتشانی