نحوه خواباندن کودک

 نوشته شده توسط موسسه پرورش ذهن فرزام :

 

شیوه های خواباندن کودک:
ازآنجایی که در اوایل تولد، نوزاد انسان قادر به تشخیص روزوشب نیست والدین معمولاً برای خواباندن کودک شان از شیوه های متفاوتی استفاده می کنند وممکن است این روش ها تا مدت ها ادامه یابد یا پس از مدتی آن ها را تغییر دهند. شیوه های خواباندن کودک با عبارت دیگری نظیر رفتار تعاملی والد کودک هنگام خواباندن کودک بیان می شود. شیوهای خواباندن کودک را به پنج شیوه “تسکین جسمانی فعال ” ، “ترغیب استقلال عمل” ،”حرکت” ، “تسکین جسمانی غیرفعال” و”تسکین اجتماعی” تقسیم کرده اند. درشیوه تسکین جسمانی فعال والدین به شیوه ای فعال درخواباندن کودک مداخله می کنند. این شیوه به روش های خواباندنی مانند بغل کردن،نوازش کردن،تپ تپ کردن یا ضربه زدن،راه بردن، شیر دادن، خواباندن در رختخواب والدین یا درهر جایی که والدین حضور دارند اشاره می کند. روش ترغیب استقلال عمل ، به روش های خواباندنی مانند صبر داشتن در برابر گریه های شبانه کودک یا استفاده از اسباب بازی یا هر شی خاص دیگری اشاره می کند. این شیوه، معمولاً پیش بینی کننده آن است که کودک خودش به خواب خواهد رفت. اما روش خواباندن به وسیله حرکت ، به روش خواباندنی مانند ماشین سواری یا استفاده از کالسکه و….اشاره دارد.روش تسکین جسمانی غیر فعال نیزبه روش های خواباندنی مانند ایستادن یا دراز کشیدن والدین یا مراقب در کنار رختخواب کودک اشاره دارد در این شیوه حضور یا تسکین جسمانی والدین بدون مداخله فعالی است که در شیوه جسمانی فعال وجود دارد. درنهایت روش تسکین اجتماعی به روش های خواباندنی مانند صحبت کردن لالایی خواندن داستان گفتن وبازی کردن اطلاق می شود. این شیوه شامل روش هایی است که تعامل های کلامی یااجتماعی والدین را می طلبد.
در مورد این که کدام شیوه خواباندن مناسب است نظریه ها متفاوت وگاه متضادی وجود دارد که می توان به نظریه ها آرام نگه داشتن کودک ومجاز بودن گریه کودک اشاره کرد.
دراکثر نظریه ها آرام نگه داشتن کودک به تماس جسمانی والد وکودک درتمام ساعات روز وشب اهمیت داده می شود. والدین باید نسبت به گریه کودک واکنش نشان دهند و کودک را با روش هایی مانند شیر دادن تکان دادن وهم خوابی بخواباند. در این نظریه ها به والدین توصیه می شود برای بهبود الگوی خواب کودک برنامه وعادات خواب و تغذیه کودک را اصلاح کنند. نه این که به گریه های کودک بی توجه باشند. اما در نظریه های مجاز بودن گریه کودک والدین اجازه دارند قبل از تسکین کودک اجازه دهند کودک برای مدت زمانی خاص گریه کند براساس نتایج رامس و یانگ کلارک ۶۱ درصد کتاب های مرتبط با شیوه های خوابیدن کودک در ایالات متحده با نظریه ها مجاز بودن گریه کودک موافقند ۳۱ درصد مخالف و۸ درصد تعیین موضع نکرده اند برای کاوش عوامل زیربنایی اتخاذ یک شیوه خواباندن خاص توسط والدین تاکنون تحقیقات اندکی انجام گرفته است.
درمجموع می توان گفت انتخاب یک شیوه خواباندن وهمچنین انتخاب مکان خواب کودک می تواند متاثر از متغیرهای جمعیت شناختی ،جسمانی ، روانی، محیطی ، فرهنگی، خانوادگی و…باشد. به عنوان نمونه کج خلقی کودک ممکن است در تصمیم والدین مبنی بر آوردن کودک به رختخواب شان سهیم باشد. پژوهش ها در زمینه ارتباط بین شیوه های خواباندن کودک و مشکلات خواب کودک نشان داده اند تعامل والد کودک هنگام خوابیدن کودک با کیفیت یا کمیت خواب و همچنین مشکلات خواب کودک ارتباط دارد. هرچند این ارتباط در اکثر پژوهش ها مستقیم و بلاواسطه بوده است اما جهت آن در بسیاری از پژوهش ها نامشخص است. با توجه به مطالعات انجام گرفته روش های خواباندنی که با ناتوانی کودک درکسب توانایی خود نظم دهی در طول خواب و مشکلات خواب مرتبط هستند عبارت اند از شیوه تسکین جسمانی فعال استفاده کم از شیوه ترغیب استقلال عمل نیاز به حضور یکی از والدین هنگام خوابیدن کودک در آغوش گرفتن کودک هم خوابی شیر دادن به کودک ماندن در کنار رختواب کودک تا هنگام به خواب رفتن وی قرار دادن کودک در رختخواب پس از به خواب رفتن او توجه به کودک پس از بیداری شبانه و در نهایت داشتن تشریفات طولانی درزمان خواب کودک به نظر می رسد کودکانی که با مداخله وتسکین بالای والدین به خواب می روند به مداخله مکرر والدین عادت کرده و در تحویل توانایی خود تسکینی وخود نظم دهی در طول خواب دچار مشکل می شوند. بنابراین حضور و مداخله والدین هنگام خوابیدن وشب بیداری چنین کودکی الزامی می شود.
به تاخیر افتادن توانایی خودتسکینی در این کودکان نیز در نهایت ممکن است به افزایش مشکلات خواب مزمن آن ها منجر شود. آن چه پیشتر بیان شد نشان دهنده اهمیت مشکلات خواب کودکان و شیوه های خواباندن آن ها در حوزه پژوهش های روان شناسی به خصوص روان شناسی تحولی است بنابراین کشف روابط بین شیوه های خواباندن ومشکلات خواب کودکان می تواند از اهمیت ویژه ای برخودار باشد، به خصوص این که سال های اولیه زندگی هر شخص دورانی مهم وتاثیر گذار در آینده فرد است.

 در صورت نیاز مرکز پژوهشی پرورش ذهن فرزام با ارایه پک دقت و تمرکز، برگزاری کلاس های خصوصی در منزل شما یا در مرکز می تواند مهارت دقت و تمرکز را در کودک شما افزایش دهد