آیا همه کودکان دوست داشتنی هستند؟

با اینکه نوزادان اغلب در جلب توجه دیگران و حفظ مداومت برارتباط اجتماعی مهارت قابل توجهی دارند، ولی برخی از

کودکان خردسال نیز ویژگی های از خود بروز می دهند که ممکن است برای اطرافیان آزار دهنده باشد و حتی موجبات بیزاری آنها

را فراهم آورد. برای مثال، در کودکان زودرس غالبا پاسخده نبودن به تلاش های دیگران برای جلب توجه آنها منجر به ناراحتی افراد می شود. از

نظر جسمی نیزاین کودکان  وضع چندان جالبی ندارند و اغلب گریه های زیر و ناموزونی سر می دهند که بسیاری آزار دهنده تر از گریه های

کودکان سالم و تندرست 9 ماهه ادراک می شود. علاوه بر کودکان زودرس، برخی از کودکانی هم که پس از 9 ماه زندگی در شکم به دنیا

می آیند و از هر جهت تندرست به نظر می رسند، ممکن است مشکلاتی مزاجی داشته باشند. برخی کودکان همواره دل درددارند و در حال گریه هستند. گاهی کودکان به علت بیش از حد فعال

و تحریک پذیر بودن عاداتی نامنظم دارند و احتمال دارد در برابر فعالیت های اجتماعی اطرافیان یا  پرستاران مقاومت کنند یا آن را نادیده

بگیرند و به این ترتیب بیزاری اطرافیان نزدیک را برانگیزند.

در چند ماه نخست زندگی، برقراری ارتباط با کودک بسیار تحریک پذیر و ناپاسخده بسیار سخت است.  چنین کودکی به احتمال زیاد دائما وول می خورد، های وهوی راه می اندازد و حتی به کوشش های بزرگسالان برای جلب توجه او بی توجه است و این مسئله  برای پدران و مادران بسیار دشوار است.   

البته ما اعتقاد داریم که در هر کودکی می توان شیرینی هایی یافت که دلیلی برای دوست داشته شدن است. امیدواریم که شما کودکی شیرین و دوست داشتنی داشته باشید.