• فعالیت های حرکتی برای افزایش هماهنگی عضلات و ارتقای دقت و تمرکز

دسته سوم: سایر فعالیت های حرکتی زمخت

  1. فعالیت های چوب تعادل. در برنامه آموزشی دوره‌‌ی اول کودکی معمولا از چوب تعادل استفاده می شود. چوب تعادل تخته مسطحی است که می توان از الوارهای دو در چهار برید. عرض آن را می توان متفاوت گرفت؛ در عرض باریک تر فعالیت مشکل تر است. می توان از تخته ای 5/2 تا 5/3 متری که عرض یک طرف آن 61 سانتی متر و طرف دیگر 122 سانتی متر باشد استفاده کرد. دو انتهای این تخته را با استفاده از بست هایی می توان داخل پایه های دیوار محکم کرد تا از واژگون شدن تخته جلوگیری به عمل آید. تخته را می توان از سطح پهن یا باریک آن تنظیم کرد و از آن استفاده نمود.                                                                      

کودکان از یک طرف به طرف دیگر تخته با گام های طبیعی یا قدم های پشت سر هم (پاشنه یک پا جلوی پنجه پای قبلی) راه می روند. با پاهای برهنه تکلیف دشوارتر از زمانی است که کفش به پا

باشد. افزون بر این کودکان می توانند ضمن حفظ تعادل عقب عقب بروند، یا از پهلو یک طرف به طرف دیگر تخته بروند.                                                          

تغییرات پیچیده تر را میتوان با افزون فعالیت هایی نظیر چرخیدن، برداشتن اشیای روی تخته، با زانو راه رفتن، انداختن اشیایی نظیر توپ و بالشتک در سبدهایی ضمن حرکت از یک طرف به طرف دیگر تخته، تکرار دستورالعمل هایی یا نوشتن آن ها ضمن عبور از روی تخته، یا راه رفتن با چشم های بسته یا با چشم دوختن بر یک شی‌ء ایجاد کرد.

2. تخته ی اسکیت. دانش آموزان در حال خوابیده روی شکم، زانو می زنند و ایستاده اسکیت می کنند؛ سطح زمین را می توان صاف یا همراه با پستی و بلندی در نظر گرفت.

3. ایستادن. دانش آموزان دو زانو روی زمین می نشینند. به آن ها گفته می شود برخیزند و دوباره بنشینند. این ورزش را می توان به شیوه های متفاوتی اجرا کرد. به طور مثال با یا بدون استفاده از دست ها، با چشم های بسته و با چشم های باز.

4. عروسک خیمه شب بازی. دانش آموزان در حالی که دست ها را بالای سر گرفته اند و دست می زنند و می پرند، پاها را به فاصله ی زیاد از یکدیگر باز می گذارند. برای ایجاد تنوع در این فعالیت، دانش آموزان می توانند ربع دور، نیم دور و یک دور کامل بچرخند، یا به طرف چپ، راست، شمال یا جنوب بپرند.

5. لی لی کردن. دانش آموزان یک بار جداگانه با هریک از پاها لی لی می کنند. می توان الگوهای موزونی نظیر: چپ، چپ، راست، راست؛ یا چپ، چپ، راست؛ یا راست، راست، چپ را به کار برد.

6. بالا و پایین پریدن. دانش آموزان روی تور آکروبات، تختخواب فنری یا یک تیوپ بزرگ لاستیک کامیون بالا و پایین می پرند.

7. پریدن. یکی از کارهای دشوار برای دانش آموزانی که از نظر هماهنگی حرکتر ضعیف اند، پریدن توأم با توازن، تعادل، حرکت بدن و هماهنگی است. بسیاری از دانش آموزان برای یادگیری پریدن نیاز به کمک دارند.

8. بازی با حلقه. از حلقه هایی در اندازه های مختلف، مثل هولاهوپ، می توان برای رشد مهارت های حرکتی سود جست. به دانش آموزان گفته می شود حلقه را دور بازوها، ساق ها و کمر بچرخانند، توپ را در داخل حلقه بالا و پایین بزنند، بالشتک ها را به داخل حلقه پرتاب کنند، یا به داخل حلقه ها وارد و از آن ها خارج شوند.

9. طناب بازی. از یک طناب بلند می توان برای ورزش های مختلفی سود جست. به دانش آموز گفته می شود طناب را دور اعضایی مشخص از بدن (نظیر زانو، قوزک و ران) خود قرار دهد تا تصویری بدنی از خود را بیاموزد. همچنین می توان از دانش آموز خواست که طبق درخواست طناب را در اطراف صندلی ها، زیر میز، یا کنار آباژور بگذارد؛ از روی آن به عقب و جلو یا طرفین بپرد؛ یا با طناب شکل ها، حروف و اعدادی بسازد.