1- پرورش نیروی سازندگی

اسباب بازی باید چنان باشد که ذهن کودک را برانگیزد و او را به سوی آفرینندگی و سازندگی سوق دهد، کار اسباب بازی سرگرم کردن، ساکت نگه داشتن و پر کردن وقت کودک نیست. اسباب بازی باید علاوه بر سرگرم کردن کودک او را به گونه ای فعال به کاری مثبت و سازنده وادارد و نیروی سازندگی و خلاقیت او را پرورش دهد.

2- نزدیکی به واقعیت ها و فرهنگ جامعه

اسباب بازی باید سبب نزدیکی به واقعیت و فرهنگ جامعه باشد. یک اسباب بازی مطلوب باید با دیگر وسایل و محیط زندگی کودک و با ارزشهای موجود در جامعه تناسب داشته باشد. چنین وسیله ای سبب می شود که کودک از آغاز کودکی ضمن نخستین تجربه های زندگی بسیاری از ارزشهای معلول در جامعه را بشناسد و آن را فرا گیرد.

3- تحریک حواس مختلف

هر اندازه اسباب بازی بتواند حواس بیشتری از کودک را به کار گیرد و لذت بیشتری ایجاد کند مناسب تر است. کودکان از هر چیزی که آن را لمس کنند ببینند و بشنوند بیشتر لذت می برند تا چیزهایی که تنها مشاهده کننده آن باشند.

4- پرورش خیالات و تصورات

اسباب بازی ها باید بتواند تصورات و خیالات کودک را گسترش دهند بنابراین کلیه لوازمی که بتواند در این امر به کودک یاری رساند مناسب و مطلوب شناخته می شود کودک از اسباب بازی و یا وسایلی که امکان خیال پردازی در او ایجاد کند خسته نمی شود.

5- کشف و جستجو

اسباب بازی باید به کودک در اکتشاف و جستجو از طریق تجربه کمک کند، کودک باید قادر باشد آزادانه به اسباب بازی خود دست بزند این وسایل نباید فقط یک هدف را در خود داشته باشد بلکه باید استفاده از آن باعث شود که کودک بسیاری از تجربیات روزمره و یا آموخته های خود را به وسیله تمرین، کاربرد صحیح و کشف کردن را از این طریق بیاموزد.

6- داشتن انگیزه یا محرک

اسباب بازی یا محرک

اسباب بازی مناسب بایستی بتواند نظر کودک را جلب کند، اگر بازی با اسباب بازی توام با موفقیت باشد کودک به ادامه بازی ترغیب می شود. برای مثال وقتی کودکی قطعات رنگی را بر اساس رنگ خاص هماهنگ می کند یا قطعات پازلی را در کنار یکدیگر می چیند، احساس موفقیت می کند و این بهترین پاداش است.

7- پرورش مهارتها و توانایی های بدنی

اسباب بازی باید سبب توسعه مهارتها و تواناییهای جسمی کودک گردد، اسباب بازی مطلوب علاوه بر پرورش قوای روانی، عاطفی و خلاقیت باید توانایی کودک را در زمینه استفاده از اعضای بدنش توسعه دهد. بنابراین برای پرورش کلیه حواس، باید اسباب بازی مناسب آن را دراختیار کودک قرار داد تا کودک علاوه بر سرگرمی به توانایی جسمی خویش آگاه گردد.

8- تناسب با سن کودک

اسباب بازی باید مناسب سن و همخوان با علایق و درخور توانایی های ذهنی و رشدی کودک باشد نه آن قدر سخت و پیچیده که کودک از بازی با آن عجز شود نه آن قدر ساده که علاقه کودک را از بین ببرد. در حقیقت چون خواسته ها و تمایلات کودکان را از نظر ساختار جسمانی و روان شناسی در سنین مختلف فرق می کند پس بهتر است که در هر سن و سالی اسباب بازی مناسب همان سن را تهیه کنیم تا موجب رشد عقلی و شخصیتی آنان شود.

9- تناسب با جنسیت کودک

اسباب بازی باید متناسب با جنس کودک باشد. در زمینه نقش جنسیت در انتخاب اسباب بازی تحقیقات فراوانی شده، اگر پدر و مادری مشاهده کردند که پسرشان عروسک بازی می کند یا دختر آنان تفنگ بازی می کند حساسیتی نشان ندهند تفاوت جنسی 7 تا 8 سالگی آشکار می شود و هر کدام به بازی های خود خواهند پرداخت که با طبیعت و انتظارات جامعه از آنان منطبق است.

10- دوام و استحکام

اسباب بازی باید آن قدر مستحکم و بادوام باشند که کودکان مدت طولانی با آنها بازی کنند. ظاهری جذاب و زیبا داشته باشند تا کودکان را به خود جذب نماید. دارای تنوع و قابلیت تغییر باشد و در فعالیتهای آموزشی مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

11- قیمت

معمولا یکی از مهمترین نگرانی های والدین در انتخاب اسباب بازی قیمت آن است. یک اسباب بازی مناسب الزاما یک اسباب بازی گران قیمت نیست. بنابراین خریدن یک اسباب بازی ارزان غیر منطقی نخواهد بود مخصوصا وقتی که باعث رشد ذهنی، جسمانی و اجتماعی کودک شود.