یک اسباب بازی غیر استاندارد می تواند سلامتی کودک را به مخاطره بیاندازد، مهمترین حوادث ناشی از آن عبارتند از:

۱- بریدگی:

نخ یا ریسمان اسباب بازیهای کشیدنی باید بدون گره باشد و قطر آن از یک و نیم میلی متر کمتر نباشد تا دست کودک را نبرد. اسباب بازیهای مستهلک شده که در اثر شکستگی دارای لبه های تیز و برنده می باشند می بایست از مجموعه اسباب بازیهای کودک حذف شوند.

اگر در ساخت اسباب بازی میخ یا پیچ بکار رفته است یاید توجه داشت که در اسباب بازی فرو رفته باشند و قسمتهای تیز و برنده آن بیرون نباشد.

در اسباب بازیهای چوبی، سطح چوب باید کاملا صاف و صیقلی باشد. تراشه چوب میتواند ایجاد بریدگی کند.

اسباب بازیهای پلاستیکی باید از جنس مواد شکننده نباشد زیرا با کمترین ضربه شکسته شده و ایجاد لبه های تیز و برنده سلا متی کودک را به مخاطره میاندازد.

۲- سوختگی:

اسباب بازیهایی که نوعی از یک منبع حرارتی استفاده می کنند باید به گونه ای طراحی شود که باعث سوختگی و صدمه به کودک نشود و این بخش از اسباب بازی از دسترس کودک دور باشد.

اسباب بازیهای الکتریکی نباید با برق ۲۲۰ ولت کار کند و در صورت استفاده از کاهنده و تبدیل کننده ولتاژ، این قسمت باید بیرون از اسباب بازی باشد. اسباب بازهایی که باتری شارژی دارند نباید در حین استفاده کودک از اسباب بازی شارژ شوند همچنین نمی بایست از اسباب بازی برای شارژ کردن باتریهای دیگر استفاده کرد.

۳- شکستگی: اسباب بازیهایی که بعد از بازی کودک به صورت پراکنده در روی زمین باقی مانده و جمع نمیشوند ممکن است باعث زمین خوردن کودک یا اطرافیان او شده و در نهایت آسیب دیدگی و شکستگی را بدنبال داشته باشد بنابراین به کودکان یاد دهید که پس از اتمام بازی اسباب بازیهای خود را جمع نمایند.

در اطراف وسایل پارکی موجود در زمینهای بازی باید فضای کافی وجود داشته باشد چون ممکن است با بچه های خردسال برخورد کرده و باعث آسیب های شدید شود.

۴- مسمومیت:

بعضی از وسایل بازی دارای رنگهای غیر استادارد و نامناسب هستند و اگر کودک آن را در دهان قرار دهد دچار مسمومیت میشود.

وسایل بازی که دارای باتری هستند و باتری مدت زیادی در وسیله مانده، میتواند به دلیل سوفاته شدن باطری و خروج مواد باتری در کودک ایجاد مسمومیت کند.

اگر مواد اولیه یا رنگ اسباب بازی دارای ترکیبات سرب باشد خطرناک است و میتواند باعث مسمومیت تدریجی کودک شود.

اسباب بازیهایی که کودک ممکن است آن را به دهان ببرد مثل ساز دهنی یا دندان گیر که در اثر بزاق دهان یا عرق بدن، پوست یا دهان کودک را رنگی میکند باید از مواد استاندارد باشد چون باعث مسمومیت کودک میشود.

۵- خفگی:

کیسه های پلاستیکی موجود در بسته بندی اسباب بازی را نباید در دسترس کودک قرار داد چون ممکن است آن را به سر و صورت خود بکشند که احتمال خفگی وجود دارد.

چشم ها و اجزای صورت عروسک یا حیوانات باید به اسباب بازی به خوبی چسبیده یا دوخته شده باشند چون ممکن است کودک آن را با ناخن یا دندان کنده و باعث خفگی او شود.

اسباب بازیهایی که کودک وارد آنها میشود مثل چادر یا خانه عروسکی باید طوری باشد که کودک بتواند در آن را به راحتی از بیرون باز کند. کودکان خردسال همه چیز را به دهان خود میبرند بنابراین اسباب بازیهایی که کوچکتر از دهان کودک هستند میتوانند مخاطره آمیز بوده و در اثر بلعیده شدن ممکن است مجاری تنفسی کودک را مسدود نماید.

وجود بند و ریسمان در اسباب بازی میتواند موجب خفگی کودک شود چون کودکان علاقه دارند بندها و ریسمان ها را به دور گردن خود بیاندازند. این امر میتواند باعث خفگی کودک شود.

۶- کبودی و کوفتگی:

تا شدن ناگهانی برخی اسباب بازیهای تاشو مانند کالسکه عروسک، گیر کردن دست و انگشتان کودک را به دنبال خواهد داشت که موجب کوفتگی و له شدگی اندام خواهد شد.

اگر در ساخت اسباب بازی فنر بکار رفته باشد به طوری که اگر از جای خود در رفت به دست و صورت کودک آسیب نرساند.

بین قسمتهای ثابت و متحرک اسباب بازی نباید حفره یا سوراخ به اندازه ای باشد که انگشت یا اعضای بدن کودک در آن گیر کند.

صدای بلند:

اسباب بازیهایی که صدای بلند و گوش خراش دارند می توانند به شنوایی کودک آسیب برسانند.

به صدا در آوردن تفنگ در نزدیک گوش کودک میتواند به پرده گوش آسیب جدی برساند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

X